Warszawski sen
Zaskoczyłaś mnie
polska stoliczyno
Zaskoczyłaś mnie
kopio syrenki
Że gdzieś w sobie
masz jeszcze serce, co bije
I czy to zasługa budowniczych
Czy najświętszej Panienki
Duch twój stary w tobie żyje.
Żyje w tobie jeszcze
czołg, co zwalił Twoje mury
Pielęgnujesz to
Co cię hańbiło.
Warszawo
Ten sen
warszawski sen
To nie to,co Ci się wyśniło.
To nie tych kilku samobójców
na jedynej wieży pałacu
Z głowami w odłamkach
i szkarłacie
W powojennym kacu niema
Nie możesz krzyknąc:
Żyjcie tym, co teraz macie
Kochajcie to, co znacie,
A nie - czego potrzebujecie.
Wokół kolumny ciżba się gniecie
To Ty, tak, tak, Ty, przeniosłeś stolicę
Z tamtego biegu Wisły
Wynurzyła się syrenka,
Jak wojenka
Jak wojenka
Zaskoczyłaś mnie
polska stoliczyno
Zaskoczyłaś mnie
kopio syrenki
Że gdzieś tam jeszcze
z młodym powstańcem
spaceruje duch twój
zgarbiony
stareńki.